v2project: biuro inżynierskie PV, BESS i elektroenergetyki

Zanim cokolwiek zaproponowaliśmy, 10 lipca 2026 przeanalizowaliśmy stronę produkcyjną. Była to aplikacja SPA w React i Vite, renderowana wyłącznie po stronie klienta: serwer wysyłał 1667 bajtów HTML z pustym `<div id="root">`, a całą resztę robił bundle JavaScriptu o wadze około 220 KB.

Braki SEO były poważne. robots.txt zwracał 404, sitemap.xml zwracał 404, nie było ani jednego bloku danych strukturalnych, nie było kanonicznego adresu, nie było og:image mimo zadeklarowanego `summary_large_image` w twitter:card, nie było favicony. Zarówno apex, jak i www zwracały 200 bez przekierowania, więc treść się dublowała.

Formularz kontaktowy w ogóle nie istniał w DOM. W bundlu zostały jeszcze jego martwe stringi, na przykład „Imię i nazwisko” i „Wyślij zapytanie”, ale jedynymi działającymi kanałami kontaktu były `mailto:` i link telefoniczny.

Za to teksty były dobre: rzeczowe, techniczne i bez marketingowej waty. Hero, proces i filary przenieśliśmy niemal słowo w słowo.

Idea marki mieści się w jednym zdaniu: „Precyzja, która daje energię”. v2project projektuje instalacje fotowoltaiczne, magazyny energii (BESS) i infrastrukturę elektroenergetyczną, a marka mówi tak jak jej inżynierowie: spokojnie i konkretnie.

Z tego wynika warstwa wizualna: „ciemne tło jak ekran CAD po zmroku, siatka kreślarska, etykiety mono, jeden mocny akcent barwny”. Nie dodaliśmy żadnej ozdoby, której nie miałby rysunek techniczny.

Strona prowadzi przez sześciostopniowy proces, który biuro naprawdę stosuje: od weryfikacji warunków przyłączeniowych, profilu obciążenia i ograniczeń terenowych, zanim powstanie pierwszy rysunek, przez koncepcję, projekt budowlany i techniczny, po uzgodnienia z operatorem sieci i nadzór autorski przy odbiorze.

Znak jest wyłącznie typograficzny: geometryczny sans, małe litery, bez sygnetu-symbolu. Nazwa jest w kolorze neutralnym, a kolor dostaje tylko cyfra „2”. Ten jeden akcent to cała identyfikacja.

Zasady są krótkie i obowiązują wszędzie. Nazwa zawsze małymi literami: „v2project”. Kolor tylko na „2” i nigdzie indziej, jeden akcent na kompozycję. Siatka i etykiety mono służą jako motyw tła.

Znak istnieje wyłącznie jako plik wektorowy. Nikt go nie przerysowuje ani nie składa z fontu systemowego. Księga znaku dopuszcza trzy warianty pliku (na ciemnym tle, na jasnym i mono) i wyklucza wszystkie inne kombinacje.

Next.js 16 z Reactem 19 i Tailwindem 4, generowany statycznie, więc podstrony niewidoczne wcześniej dla crawlerów przychodzą teraz jako HTML. Ruch jest rozdzielony: GSAP i Lenis odpowiadają za zachowanie przewijania, Framer Motion za przejścia komponentów.

Na podstronach usług stoją proceduralne modele wireframe zbudowane w Three.js: farma PV, stacja BESS i instalacja rozdzielnicowa. Powstają w kodzie, więc strona nie ściąga ciężkich plików 3D, a statyczny plakat przenika w scenę, gdy ta jest gotowa.

Tym razem formularz kontaktowy naprawdę istnieje: react-hook-form ze schematem Zod. Dostępność sprawdzają w buildzie Playwright i axe, które przechodzą po podstronach.

Serwis działa pod adresem www.v2project.pl. Każda luka w fundamencie technicznym, którą znalazł audyt, jest zamknięta: robots.txt i sitemap.xml odpowiadają, podstrony niosą dane strukturalne, kanoniczny adres i og:image, a strona odpowiada pod jednym hostem zamiast dwóch.

Stara strona była jedynym źródłem prawdziwych danych firmowych: nazwy działalności, NIP-u, obu adresów, telefonów do działów i pełnej listy instalacji niskoprądowych, od SSP przez CCTV i kontrolę dostępu po automatykę budynkową. Przenieśliśmy to wszystko do warstwy treści, żeby żadne z tych pól nie zostało jako `null`.